νέα

Συνέντευξη στην εφημερίδα Μαχητής στις 18 Δεκεμβρίου 2018

  1. Ανακοινώθηκαν κι επίσημα οι υποψηφιότητες του Κινήματος Αλλαγής για τις επόμενες Εθνικές Εκλογές και είστε επίσημα υποψήφιος Βουλευτής. Κι αναρωτιέται κανείς, τι σας παρακινεί να συμμετέχετε σε μία εκλογική διαδικασία, όταν μάλιστα η πολιτική και κυρίως οι πολιτικοί έχουν τόσο απαξιωθεί;

Ακριβώς για το λόγο που αναφέρετε: επειδή η πολιτική έχει απαξιωθεί κι επειδή για πολλά χρόνια δεν εκφράζει τις ανάγκες των πολλών παρά τα συμφέροντα κάποιων ελίτ, είναι αναγκαίο να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μιας κοινωνίας που έχει μείνει στο περιθώριο για πολλά χρόνια και να τις εκφράσουμε. Είναι αναγκαία μια αλλαγή στον τρόπο που ασκείται η πολιτική. Έχουμε ανάγκη μια επανάσταση που θα αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε και κυρίως δρούμε. Που δεν υπόσχεται απλώς μια ελπίδα που έπειτα μένει μετέωρη, αλλά κάνει πράξη τα διαχρονικά απλά: κοινωνική δικαιοσύνη που έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο.

  1. Γιατί με το Κίνημα Αλλαγής κι όχι με ένα άλλο κόμμα που θα έκανε και την εκλογή σας πιο εύκολη και τα όσα περιγράφετε πιο εύκολα πράξη;

Διότι αυτός είναι ο πολιτικός μου χώρος. Και θα τον υπερασπιστώ με όλες μου τις δυνάμεις -όχι όμως άκριτα-, αναγνωριζοντας τα λάθη και τις παραλείψεις του αλλά και αναδεικνύοντας την ιστορική μεγάλη του προσφορά.

Και να σας πω και κάτι που με ενοχλεί ιδιαίτερα; Θεωρώ ότι ο πολιτικός χώρος που ανήκω λοιδορήθηκε, συκοφαντήθηκε και στιγματίστηκε, σκόπιμα και στοχευμένα. Και το λέω αυτό με πλήρη συνείδηση διότι βλέπουμε τη ΝΔ, δηλαδή το κόμμα που χρεοκόπησε τη χώρα το 2009, το κόμμα που συμμετείχε στη αντιμνημονιακή ουτοπία των πλατειών, το κόμμα που δημιούργησε τους ΑΝΕΛ και τον Πάνο Καμμένο ως συνεχιστή της ρητορικής του Αντώνη Σαμαρά, να διεκδικεί σήμερα ξανά την εξουσία. Τούτο μονάχα γέλωτα μπορεί να προκαλέσει στον ιστορικό του μελλοντος.

Σε αυτό βέβαια προστίθεται και η μεγάλη ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ που προστάτεψε με κάθε τρόπο την κυβέρνηση Καραμανλή από τις πολιτικές και ποινικές της ευθύνες, δίνοντας  μάλιστα εξουσία στην καραμανλική πτέρυγα με τους Παυλόπουλο, Παπαγγελόπουλο, Παπακώστα να φρουρούν άγρυπνα τον ελληνικό λαό από την αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε, σε μία μολις κυβερνητική θητεία, να συνεργαστεί και με τη δεξιά του Καραμανλή και με την Ακροδεξιά του Καμμένου. Και όλα αυτά για να τελειώνει με εμάς. Απευθυνόμενος λοιπόν στους κους Μητσοτάκη και Τσίπρα, θα έλεγα, με όρους Χόλυγουντ, ότι είμαστε πολύ σκληροί για να πεθάνουμε.

  1. Πάντως, μετά από τρία μνημόνια, το διακύβευμα δεν φαίνεται να είναι ο διαχωρισμός αριστεράς-δεξιάς, γιατί μάλλον τελικά όλοι ίδιοι είναι. Δεν συμφωνείτε;

Η φράση «είναι όλοι ίδιοι» αποτελεί το μεγαλύτερο άλλοθι της αδράνειας. Και φυσικά βολεύει όλους όσους επιθυμούν να παραμείνει η χώρα στο χθες.

Ο άξονας αριστερά-δεξιά παραμένει μία διαιρετική τομή μεταξύ συντηρητισμού και προοδευτισμού -όχι όμως πλέον η μοναδική. Σας θυμίζω, για παράδειγμα, τις  Γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2002, στις οποίες τα εργατικά στρώματα ψήφισαν μαζικά την ακροδεξιά του Λεπέν. Τούτο σημαίνει πως αδυνατούμε  να αναλύσουμε μία νέα σύνθετη πραγματικότητα χρησιμοποιώντας μονοδιάστατα πολιτικά εργαλεία.. Άλλες φορές, πάλι, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας απολιτικά δίπολα όπως το μνημόνιο-αντιμνημόνιο ή το παλιό-νέο. Τούτα διασφαλίζουν μονάχα τεχνητές πολιτικές διαιρέσεις και διατηρούν την υπάρχουσα αβελτηρία ή ακόμη χειρότερα μάς οδηγούν σε οπισθοδρόμηση.

Θέλω να βρούμε την ευκαιρία και να μιλήσουμε περισσότερο για το μέλλον. Προς το παρόν, θα σας πω ότι χρειαζόμαστε μία νέα πολιτική ματιά, συμβατή με τη νέα εποχή των τεχνολογιών και της πληροφορίας. Χρειαζόμαστε ένα νέο πολιτικό λεξιλόγιο, χωρίς επαναλαμβανόμενα πολιτικά κλισέ και ξύλινα επιχειρήματα. Ένα λεξιλόγιο κατανοητό, αυθόρμητο, αυθεντικό. Χρειαζόμαστε νέα πολιτικά εργαλεία που θα υπηρετούν με επάρκεια διαχρονικές πολιτικές αξίες, όπως η δημοκρατία, η ισότητα, η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη.

  1. Πείτε μου αν θέλετε, τι σας ενοχλεί το Κιλκίς; Τι θα αλλάζατε ή τι θα αλλάξετε με τη συμμετοχή σας στα κοινά;

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο στο Κιλκίς είναι πως οι πολίτες που αξίζουν, αυτοί που έχουν ικανότητες να προσφέρουν, έχουν επιλέξει το πολιτικό περιθώριο. Δεν συμμετέχουν, αυτοπροσδιορίζονται ως πολιτικά άστεγοι, κρατούν απόσταση από την πολιτική ή την βλέπουν με μισό μάτι. Κι όμως, είναι αυτοί που μπορούν να κάνουν το νομό μας καλύτερο.  Ζητούμενο για μένα είναι να προσπαθήσω να εντάξω όσους περισσότερους πολίτες μπορώ στην πολιτική. Όχι για να ψηφίσουν απαραίτητα εμένα ή το κόμμα μου, αλλά να συμμετέχουν προς πάσα δημοκρατική κατεύθυνση. Διότι, σήμερα, η αξία της συμμετοχής και η θετική ψήφος είναι πολυτιμότερη από ποτέ.  Μονάχα έτσι θα έρθει η αλλαγή στον τρόπο που ασκείται η πολιτική.

Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα καλύτερα από εμάς τους ίδιους. Η απόσταση από την πολιτική και η απαξίωση αυτής δίνει ακόμη περισσότερο χώρο στην ιδιοτέλεια και τον οπορτουνισμό. Η αποχή πλήττει τον πλουραλισμό στην έκφραση, πλήττει τη Δημοκρατία. Η δε μετακίνηση στα άκρα ως τιμωρητική πολιτική στάση, τιμωρεί πρώτα εμάς τους ίδιους.

Κατανοώ την απογοήτευση. Ιδίως αυτών που βρίσκονται στο οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο, τους πολίτες ‘εκτός των τειχών’. Όμως, η επιλογή μας είναι μία: να προσπαθήσουμε, ξανά και ξανά, μέχρι να τα καταφέρουμε.. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι. Ακόμη κι όταν οι συνθήκες δεν είναι οι ιδανικές.

  1. Τέλος, μπαίνω στον πειρασμό να σας ρωτήσω για τη σχέση με τον πατέρα σας, μιας και συζητιέται στο νομό αλλά και ευρύτερα. Ο Θεόδωρος Παραστατίδης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και σεις επιλέγετε να είστε υποψήφιος με το Κίνημα Αλλαγής. Δεν δυσκολεύετε έτσι τα πράγματα και για σας και για την οικογένειά σας;

Όντως, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Είμαστε όμως μία δημοκρατική οικογένεια. Σέβομαι την επιλογή του πατέρα μου να μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως και εκείνος σέβεται την πολιτική μου επιλογή να παραμείνω στον πολιτικό μου χώρο και να προσπαθήσω να εκφράσω τις ιδέες μου από ένα διαφορετικό -συμβατό για μένα- πολιτικό μετερίζι. Χρωστώ πολλά στην οικογένειά μου. Πολιτικά, χρωστώ πολλά και στον πατέρα μου. Ζητούμενο όμως για μένα είναι να υπηρετήσω τις αρχές, τις αξίες, τις ιδέες μου. Και τούτο θα πράττω με συνέπεια, αταλάντευτα μέχρι το τέλος.

  1. Άλλοι επιλέγουν την οικογενειοκρατία, την κληρονομική έδρα, τον εύκολο δρόμο. Εσείς επιλέγετε να πάτε κόντρα στο ρεύμα. Θα σας επιβραβεύσουν οι πολίτες του Κιλκίς με την ψήφο τους ή θα τιμωρηθείτε γι’ αυτό;

Αυτό, πάντως, που έχω καταφέρει είναι να μπερδέψω όσους δεν με γνωρίζουν ή δεν με διαβάζουν τα τελευταία χρόνια -τους υπόλοιπους, όχι. Στόχος μου είναι να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα το προσωπικό και να μεταφερθούμε στο πολιτικό σκέλος. Το πρώτο είναι κουτσομπολιό, το δεύτερο περιέχει την πολιτική ουσία. Το βέβαιο είναι ότι εγώ, προσωπικά, δεν είμαι μπερδεμένος διόλου. Ξέρω ποιος είμαι πολιτικά, ξέρω ποιους θέλω να εκφράσω, ξέρω γιατί το κάνω. Το μόνο που ζητώ είναι να κριθώ πολιτικά για τις απόψεις μου και τις θέσεις του κόμματός μου. Όσο για την επιβράβευση; Αυτή θα έρθει αν η πολιτική απομακρυνθεί από τα κούφια συνθήματα, τις τεχνητές συγκρούσεις, την ψευδεπίγραφη παροχολογία. Θα πρέπει να ξαναμιλήσουμε πολιτικά, από την αρχή. Αυτή θα είναι μια νίκη σημαντικότερη από τη δική μου.

 

 

κι άλλα νέα...